پای در پیچ وخم جاده ای کوهستانی باینگان زندگی به گونه ای دیگرآغاز میشود وباسختی
وامید به پایان میرسد آنجا که روستایی به نام زردوئی درمیان کوههای بلندوسبز قرار گرفته
است شورونشاط سرزندگی درخانه هایی محقر وکوچک موج میزند مردمی مسلمان کم توقع
پرتلاش روزهای سخت زمستان رابه مرور خاطرات می گذرانند وبا اولین شکوفه های بهاری
دل به راه رنگهای اناری نقاشی میکننددرویش عزیز۹۶سال عمررادراین روستا گذرانده است به
راستی عزیزمردم زردوئی بود وی ازاخلاقی خوش وچهرهای گشاده ومحبوبیت خاصی بین
اهالی داشت درویش عزیز درگفتگویی که اکبررضایی خبرنگار افتخاری آوای کرمانشاه با
نامبرده انجام داده بودچنین اظهارنظر نموده است زندگی در گذشته خیلی سخت وطاقت
فرسابودقاطرتنهاوسیله رفت وآمد مردم بود وهیچ نوع مواد سوختی هم نبود ازاین رو شاخه
های جوان درختان بلوط رابه اندازه یک متری میبریدیم وباقراردادن آنهابرروی هم بوسیله تبر
میکوبیدیم تااینکه کاملآکوفته ونرم شوند سپس آنهاراخشک میکردیم بدین وسیله روشنایی
برای شب آماده میشد درویش عزیز افزوده است که برای تهیه مایحتاج خودازجمله پوشاک
ومواد خوراکی اغلب درروزهای پایانی پائیزحاصل دسترنج خودراکه شامل انارمی شدجمع می
کردیم وباکاروان به راه می افتادیم وشب هادردرون غارها استراحت می کردیم تا به مقصد
کامیاران کرمانشاه برسم وبافروش انارلوازم موردنیاز راتهیه می کردیم البته این سفرها
پرازحوادث تلخ وشیرین بود مرحوم درویش عزیزدرپایان جوانان توسیه کرده است که دنیامانند
پلی است برای رسیدن به آخرت بایستی پرهیزکار متقی وخوش اخلاق بود وباامربه معروف
ونهی از منکر زمینه رابرای آخرت فراهم ساخت اوتاسن ۹۶سالگی کاملآزحمت کش بود
ودرسال۱۳۷۷دارفانی راوداع گفت یادش بخیروروحش شادو برایش بهشتی جاویدان
می طلبیم.
